Partycje Tabel OpenEdge cz. III

Zanim przejdę do kolejnej części związanej z partycjami tabel, winien jestem odpowiedzi na pytanie związane z definiowaniem zasad partycjonowanie.
Otóż kilku z Was chciało wiedzieć czy jest planowana możliwość definiowania podziału danych w tabeli w oparciu nie o wartość pola, lecz o funkcję (np. YEAR(TODAY)-1).
Miałem okazję niedawno rozmawiać z Richem Banvill’em – odpowiedzialnym za rozwój bazy OpenEdge. Taka możliwość nie jest w planach, ani w wersji OE12 ani w dalszej przyszłości.
Rich wspomniał, że problem ten można rozwiązać np. poprzez zdefiniowanie zadań w cronie.

Wróćmy jednak do tematu. W poprzedniej części zakończyliśmy podział tabeli w oparciu o wartości pola Country (lokalny idex). Wspomniałem, że partycjonowanie jest transparentne dla aplikacji, jednakże mogą zdarzyć się sytuacje gdy zapytanie zwraca nie te same rekordy co przed partycjonowaniem. Jednym z przykładów jest stosowanie w kodzie wyszukiwania po adresach RECID/ROWID. Ponieważ partycjonowanie przenosi rekordy, ich fizyczne adresy ulegają zmianom. W przypadku stosowania tego rozwiązania trzeba wprowadzić odpowiednie poprawki w kodzie aplikacji.

Innym, częstszym przykładem jest stosowanie w zapytaniu filtra na dane pole (WHERE). Ponieważ w partycjonowanej tabeli dodany jest zazwyczaj nowy, lokalny index, wyszukiwanie może być realizowane w oparciu o niego. Aby mieć pewność, że index nie został zmieniony i aby zachować ten sam porządek rekordów trzeba ew. dopisać frazę USE-INDEX.

Teraz trzeba wspomnieć o ważnej funkcji technologi partycjonowania tzw. pruning (okrajanie partycji).

Proces pruningu analizuje automatycznie zapytanie i (o ile to możliwe) nie bierze pod uwagę rekordów w partycjach, które nie spełniają warunków zapytania. Na rysunku widać przykład podziału rekordów na kwartały wg pola OrderDate. Jeśli w zapytaniu warunki będą dotyczyły rekordów tylko z kwartału drugiego, to tylko ta jedna partycja będzie w użyciu. Technologia ta może znacząco wpłynąć na poprawę wydajności.

Następnym zagadnieniem jest stosowanie frazy TABLE-SCAN. Powoduje ona pobranie rekordów bez dostępu do indexów i wyświetlenie ich w porządku, w jakim znajdują się w blokach bazy. Porządek rekordów zmieni się więc po partycjonowaniu, ze względu na przeniesienie ich do innych bloków. Przed pobieraniem wykonywana jest operacja pruning. Zobaczmy poniższy przykład:

FOR EACH order WHERE country = “USA” AND
  OrderDate >= 10-01-2014 AND
  OrderDate <= 12-31-2014 TABLE-SCAN:
DISPLAY OrderNum...

Jak widać, partycjonowanie tabel może wpłynąć na porządek przetwarzanych rekordów. Zobaczmy teraz jak wygląda sytuacja z tworzenie nowych rekordów i ich edytowaniem.

Należy pamiętać, że rekordy muszą mieć określone wartości dla pól, wg których odbywa się partycjonowanie. Dlatego warto stosować instrukcję ASSIGN grupującą ustawienia wartości dla rekordu, zaraz po instrukcji CREATE. Instrukcja ASSIGN wymusza fizyczne utworzenie rekordu w bazie, a więc zadziałanie mechanizmu portycjonowania. Poniższy przykład wywoła błąd (partycjonowanie po polu Country).

CREATE order.
ASSIGN ordernum = NEXT-VALUE(next-ord-num). /* ERROR! */
ASSIGN country = “USA”. 

Przykład ten łatwo poprawić do postaci:

CREATE order.
ASSIGN ordernum = NEXT-VALUE(next-ord-num)
       country = “USA”.

Edycja pola rekordu, wg którego realizowany jest podział tabeli niesie ze sobą przeniesienie całego rekordu do innego obszaru, a więc skasowanie rekordu, utworzenie go w nowym obszarze, aktualizacja indexów. Zbyt częste takie operacje mogą nieść ze sobą obniżenie wydajności. Może to być wynikiem niewłaściwie wybranego klucza partycji, co warto przedyskutować i ew. wybrać inny klucz.

 

 

Partycje Tabel OpenEdge cz. II

W poprzedniej części zapoznaliśmy się nieco z częścią teoretyczną, dotyczącą partycjonowania tabel OpenEdge. Teraz czas zrobić coś w praktyce.

Tworzymy nową bazę np. mytp, kopię bazy sports2000 :

prodb mytp sports2000

Do partycjonowania tabel dane muszą znajdować się w obszarach Typ II. Demonstracyjna baza sports2000 posiada tylko obszary Typ I. Dodajemy zatem obszary, do których przeniesiemy tabele Customer (Cust_Data2) i Order (Order2), a także  obszary, w których będą przechowywane dane po procesie partycjonowania.

Najpierw tworzymy plik add_tp.st

d "Cust_Data2":20,64;8 . f 1280
d "Cust_Data2":20,64;8 .
#
d "Cust_Index2":25,32;8 . f 1280
d "Cust_Index2":25,32;8 .
#
d "Order2":30,64;8 . f 1280
d "Order2":30,64;8 .
#
d "CustomerData":300,64;8 ./customer f 1280
d "CustomerData":300,64;8 ./customer
d "CustomerIndex":301,32;8 ./customer f 320
d "CustomerIndex":301,32;8 ./customer
#
d "OrderData":400,64;8 ./order f 1280
d "OrderData":400,64;8 ./order 
d "OrderIndex":401,32;8 ./order f 320
d "OrderIndex":401,32;8 ./order
#

W katalogu z bazą tworzymy podkatalogi customer i order.
Teraz uruchamiamy polecenie:

prostrct add mytp add_tp.st

Przenosimy tabele Customer i Order do nowych obszarów Typ II:

proutil mytp -C tablemove customer Cust_Data2

proutil mytp -C tablemove order  Order2

Niestety, musimy także przenieść wszystkie indexy do obszarów Typ II (nie będę tego tutaj pokazywać, ale to też proste zadanie). Bazę demo można przygotować na różne sposoby, np. kasując niepotrzebne obiekty lub dump i load do nowej struktury.

Podobnie jak w przypadku CDC, dodamy konfigurację serwera bazy w OE Management (lub OE Explorer).  Po zalogowaniu się wybieramy Resources -> Database. Pojawia się widok Database Migration Utility, w którym podajemy parametry utworzonej bazy mytp wraz z numerem portu, np. 1009. Zaznaczamy Autostart database broker.

Na górnej listwie OE Management (OE Exlporer) klikamy Database Administration i na nazwę bazy: mytp. Pojawia się poniższy ekran.

W sekcji Database Features klikamy Table Partitioning Enable

… i jeszcze w Enable table partitioning. Funkcja jest już włączona w bazie.

W słowniku baz danych dodajemy dla tablicy Order index: OrderDateLocal, obszar: OrderIndex, pole: OrderDate. Analogicznie dla tablicy Customer index: CustomerCountryLocal, obszar: CustomerIndex, pole: Country.

Wracamy do OE Explorera. W sekcji Storage Management klikamy Create partition policy.

Pojawia się poniższy ekran, w którym definiujemy ustawienia dla naszej pierwszej partycji dla tablicy Order. Klikamy Create partition policy. Tworzymy partycję dla tablicy Customer.

Wypełniamy dane jak powyżej (w lookupach wyświetlają się tylko tablice w obszarach Typ II), zaznaczamy: Immediate – set new partitions to allocate space. Klikamy Next.

Będzie to partycja typu List, więc NIE zaznaczamy opcji Has range. Klikamy Add fields from index, wybieramy nowo utworzony index CustomerCountryLocal. Partycja podzieli dane wg pola Country.

Klikamy Next oraz Load Details. Otrzymujemy info, że znaleziono 9 podobszarów dla naszej partycji (jest to związane z wartościami pola Country). Klikamy Next.

Widzimy szczegóły Table Partition Policy. Klikamy Finish.

Zostaje utworzona nowa zasada o nazwie Customer. Dane w tablicy nie są jednak jeszcze podzielone.

Przygotowujemy dane do migracji. Klikamy w Edit Details wchodząc ponownie w szczegóły zasady partycjonowania. Klikamy podwójnie w każdy szczegół np. Austria i zaznaczamy Split-target. Tylko te zaznaczone elementy zostaną podzielone. Oznaczam Split-target wszystkie 9 elementów (czyli dla wszystkich krajów).


Wybieram Commit. Wszystko jest już przygotowane aby przenieść dane z partycji złożonej (Composite) do partycji podzielonych (Split-target).

W oknie komend proenv wpisujemy polecenie:

proutil mytp -C partitionmanage split table customer composite initial useindex

CustomerCountryLocal recs 100

Dane zostały podzielone przy użyciu zdefiniowanego indexu lokalnego. Ilość rekordów w transakcji: 100.

Możemy sprawdzić gdzie znajdują się teraz dane z tablicy Customer uruchamiając dobrze znane polecenie: proutil mytp -C tabanalys

Analiza dla obszaru CustomerData pokazuje podział tablicy na 9 partycji.

To na razie tyle w niniejszym odcinku, ale to nie koniec tematu partycjonowania.

Partycje Tabel OpenEdge cz. I

W ostatnim czasie kilka osób prosiło mnie o wyjaśnienie na czym polega partycjonowanie tabel w bazach OpenEdge. Ten temat czasem powraca w rozmowach z Wami, więc postanowiłem go nieco przybliżyć.

Partycjonowanie tabel (Table Partitioning) to oddzielny produkt dla baz Enterprise, umożliwiający dzielenie dużych tabel na mniejsze części pod względem logicznym zwane partycjami.

Partycje są zaimplementowane na poziomie bazy danych i przezroczyste dla aplikacji. Korzystanie z partycjonowanych tabel może wymagać niewielkich zmian w kodzie aplikacji lub nie wymagać ich wcale.

Uwaga: obiekty podzielone na partycje muszą znajdować się w storage area Typ II.

Partycjonowanie posiada kilka istotnych cech. Partycje w tabeli są niezależne, więc można realizować do nich jednoczesny dostęp, poprawiając wydajność zapytań. Jeśli jedna partycja w tabeli nie jest dostępna, pozostałe partycje są nadal dostępne dla aplikacji.


Każdy rekord tabeli podzielonej na partycje ma te same kolumny.
Każdy rekord może znajdować się tylko w jednej partycji.
Każda partycja może znajdować się we własnym obszarze przechowywania (storage area),
Każda partycja może być niezależnie modyfikowana i zarządzana bez wpływu na inne partycje tej samej tabeli.


Ponadto:
indeksy związane z tabelami podzielonymi na partycje można również podzielić na partycje (tzw. lokalne indeksy).
Podobnie jak partycje tabel, każdy lokalny indeks może znajdować się we własnym obszarze przechowywania i być niezależnie zarządzany. Oprócz indeksów lokalnych mogą istnieć także indeksy globalne dla wszystkich danych w tabeli, bez względu na wydzielone partycje.

Kiedy warto stosować tę technologię?

Np. dla tabel zawierających dane historyczne, które muszą być
archiwizowane. Ciekawą cechą partycji jest to, że jeśli jakaś partycja zawiera dane, które nie mogą być modyfikowane, może być ustawiona tylko do odczytu. W ten sposób w tabeli można modyfikować tylko dane aktualne, a nie zarchiwizowane.

Inne przykładowe przyczyny:

Tabele zawierające dane, które muszą być rozłożone na różnych urządzeniach pamięci masowej.
Duże tabele, które muszą podlegać okresowym operacjom na rekordach i indeksach.
Tabele zawierają kolumny, wg których można logicznie pogrupować dane.
Tabele zawierające dane z częstymi zapytaniami z frazą TABLE-SCAN, a nie WHOLE-INDEX.
Tabele, które będą rosły do bardzo dużych rozmiarów.

Partycjonowanie wykorzystuje jedną kolumnę (tzw. partition key) do jednoznacznej identyfikacji każdej partycji. Podział może być według zakresu (np. zakres dat) lub według listy (lista odrębnych wartości kolumn, np. kraje, województwa, itp.). Kolumna partition key nie może mieć wartości nieokreślonych (“?”).

Należy dodać, że dane w partycji można podzielić na dalsze partycje (możliwe jest 15 poziomów podziału). Np. dzielimy zamówienia (tablica order) według zakresu dat, a następnie każdą partycję dzielimy dodatkowo na subpartycje wg kraju.

 

Sposób w jaki tabele są podzielone jest opisane w tzw. zasadach partycjonowania (partition policy), znajdujących się w meta-schemacie bazy.

W następnym odcinku pokażę jak w praktyczny sposób stworzyć partycje i przenieść do nich dane.

Change Data Capture cz. II

Kontynuujemy temat związany z praktycznym wykorzystaniem technologii Change Data Capture opisanej w poprzednim artykule.

Mamy zatem bazę danych myCDC z włączoną funkcją CDC i zdefiniowanymi obszarami dla danych i indexów CDC.

Wejdżmy jeszcze raz w OE Explorerze w opcję Database Administration.

W sekcji Storage Management znajdziemy opcje, w których możemy zmodyfikować listę tabel lub stworzyć/zmodyfikować zasady CDC (CDC policy).
W sekcji Data Administration znajdują się opcje dla zrzucenia lub załadowania zdefiniowanych zasad CDC.

Podczas tworzenia zasad CDC należy określić poziom (Level), który określa ilość zapisywanych danych. Ilustruje to poniższa tabela.

Poziom Opis Fieldmap Czy można zmienić poziom?
 0  Przechowywanie danych tylko w Tracking Table  Brak  Nie
 1   Przechowywanie danych tylko w Tracking Table. Zawiera Fieldmap  Odzwierciedla zmienione pola tylko dla aktualizacji  Tak
 2  Zapis aktualnych wartości (after) dla wszystkich operacji CUD (Create, Update, Delete)   Odzwierciedla zmienione pola tylko dla aktualizacji  Tak
 3   Zapis aktualnych wartości (after) oraz poprzednich (before) dla wszystkich operacji CUD
  Odzwierciedla zmienione pola tylko dla aktualizacji  Tak

Pole Fieldmap jest wykorzystywane wtedy gdy interesuje nas, które pola zastały zmienione, ale nie interesują nas same wartości.

Utwórzmy teraz zasadę CDC poziom 2.

Na stronie Data Administration, w sekcji Storage Management, wybieramy Create Change Data Capture policy.

Wprowadzamy dane: Policy name: CustomerPolicy, Table: PUB.Customer, Level: Medium(2). Wartość State zostawiamy jako Inactive. Zasadę uaktywnimy później.

W polach Data area i Index area podajemy nazwy zdefiniowanych w bazie obszarów, jak na powyższym rysunku.

Jeśli nie podamy wartości Change table, to przyjmie ono domyślna nazwę, tutaj: CDC_Customer. Wartośc pola Change table owner przyjmie wartość pub.

Jeśli chcemy wybrać pola, których wartości mają być przechwytywane, zaznaczamy Identifying fields.

Z listy poniższych pól wybieramy: City, Country, CustNum, Name (zaznaczamy checkbox w pierwszej kolumnie). Dla pola CustNum w kolumnie Enable identifying field wybieramy YES, a wartość pola Field order ustawiamy 1. Dla tego pola zostanie utworzony index w tabeli Change Table.

Przyciskiem SUBMIT (na górze strony) tworzymy zasadę CDC.

Powinniśmy teraz widzieć poniższy ekran.

Wybieramy w górnym menu: Database Administration i Go to Database Administration.

Widzimy zdefiniowaną zasadę CDC dla tabeli Customer. W kolumnie Policy state widać No Current Policy ponieważ nie uaktywniliśmy jeszcze tej zasady. Klikamy na nazwę CustomerPolicy w polu Pending policy.

Zaznaczamy Active i przycisk SUBMIT.

Zasada CustomerPolicy jest już aktywna. Zasadę mogliśmy uaktywnić oczywiście wcześniej, podczas definiowania.

Pora napisać jakiś program. Otwieramy klienta podłączonego do bazy myCDC (np. komenda prowin myCDC) i uruchamiamy “skomplikowany” program składający się z instrukcji CREATE customer.

Następnie uruchamiamy program Customer_CTT.p oparty na schemacie z tablicy Change Tracking Table.

// Customer_CTT.p

 FOR EACH _file, each _cdc-change-tracking WHERE _file._file-number = 
          _cdc-change-tracking._source-table-number AND _file._file-name="customer":
  CASE _operation:

    WHEN 1 THEN
      DISPLAY "Create"  _operation  _file._FILE-NAME.
    WHEN 2 THEN  
      DISPLAY "Delete"  _operation  _file._FILE-NAME.
    WHEN 3 THEN  
      DISPLAY "Before Update"  _operation  _file._FILE-NAME.
    WHEN 4 THEN  
      DISPLAY "After Update" _operation  _file._FILE-NAME.
  END CASE.
END.

Widzimy informację, że została wykonana operacja 1 (Create) i utworzony został jeden rekord Customer.

W drugim przykładzie Customer_CT.p korzystamy z danych zapisanych do Change table CDC_Customer.

// Customer_CT.p

FOR EACH cdc_customer :
  DISPLAY _operation country city custNum name.
end.

W Change table zapisywane są jedynie pola wybrane podczas tworzenia zasady (wartości pól CustNum i Country ustawiane są przez tryger Create).

Wprowadźmy następną zmianę w danych.np. pole name dla pierwszego Customera = “Lift Tours Corp.”.

Customer_CTT.p

Mamy tu już dwie operacje na tablicy Customer: Create i After Update.

Customer_CT.p

Widzimy nową wartość pola Name oraz wartość CustNum (jest to Identifying field). Wartości pozostałych pól nie zmieniły się i są wyświetlone jako ?.

Powyższe przykładowe proste programy ilustrują sposób odczytu zmodyfikowanych danych dla zasady na poziomie 2. Poziom można ustawić w zależności od potrzeb. Tak uzyskane dane moga słuzyć różnym celom. Może to być element systemu ETL (o czym wspomniałem w pierwszej części) czy np. naszego własnego systemu do replikacji wybranych informacji.

Change Data Capture cz. I

Progress OpenEdge Change Data Capture (CDC) jest mechanizmem śledzącym, który umożliwia aplikacjom zaimplementowanie procesu, który automatycznie rejestruje zmiany w tabelach użytkowników w bazie danych OpenEdge.

Obsługuje on również automatyczne kopiowanie podzbiorów danych, które uległy zmianie do specjalnych tablic zmian (Change Tables). Zebrane przez CDC dane mogą być wykorzystane przez narzędzia wspomagające procesy ETL (Extract, Transform, Load).

Jednym z przykładówich ich wykorzystania jest identyfikacja trendów na podstawie danych w hurtowni danych, która została zapełniona informacjami z CDC change tables przy użyciu procesu ETL.

Change Data Capture to nowy produkt w OE 11.7. Można go kupić oddzielnie lub razem z licencją OE Advance Enterprise RDBMS. Funkcje wspierające CDC można znaleźć w OpenEdge SQL, OpenEdge ABL, OpenEdge Management, OpenEdge Explorer i w innych obszarach.

Dane dostarczane przez proces przechwytywania znajdują się w źródłowej bazie danych i są przechowywane w formie relacyjnej.

OpenEdge CDC jest elastyczny, ponieważ:

  • Przechwycone dane są przechowywane w tej samej bazie danych
  • Przechwycone dane są utrzymywane w formie relacyjnej
  • Przechwycone dane są dostępne poprzez składnie SQL i ABL.

OpenEdge CDC jest skalowalny, ponieważ można zdefiniować zasady (policy) CDC takie, że:

  • Ilość przechwyconych danych może być różna dla różnych tabel. Można nie przechwytywać żadnych danych, wybrane dane lub cały rekord
  • Można indeksować dane w celu łatwiejszego wyszukiwania informacji
  • Ilość przechwyconych danych jest kontrolowana za pomocą zasad zdefiniowanych na poziomie tabeli i pola.

Niektóre zalety OpenEdge Change Data Capture to:

  • Identyfikacja i śledzenie wszystkich zmian danych w bazie OpenEdge
  • Gwarancja dokładności śledzenia wszystkich zmian danych bez względu na miejsce ich występowania
  • Zwiększenie efektywności i dostępności zmian dla ETL w celu synchronizacji określonych zmian z
    innymi źródłami danych, repozytoriami danych lub hurtowniami danych
  • Jedno miejsce konfiguracji niezależnie od ABL lub SQL
  • Możliwość aktywacji bez jakichkolwiek zmian w kodzie aplikacji, wystarczy tylko skonfigurować i uruchomić
  • Możliwość zarządzania całkowicie online – bez żadnych przestojów.

Włączenie mechanizmu CDC powoduje dodanie dwóch tabel do metaschematu bazy: _Cdc-Table-Policy oraz _Cdc-Field-Policy. Tabele te zawierają informacje o zasadach CDC dla tabel i powiązanych z nimi pól.

Oprócz tego dodawane są tabele: Change Tracking Table (_Cdc-Change-Tracking) i oddzielne tabele CDC dla każdej tabeli źródłowej, dla której chcemy przechwytywać zmiany danych (wspomniane wcześniej Change Tables).

Tabela _Cdc-Change-Tracking przechowuje zapis wszystkich działań związanych ze zmianami danych we wszystkich tablicach źródłowych, zgodnie z zasadami CDC. Przechwytywanie jest wykonywane poprzez specjalne trygery CDC, wbudowane w silnik bazy. Zawiera także informacje niezbędne do zabezpieczenia sekwencji transakcyjnej. Następnie dane te są zapisywane przez trygery do tabel Change Tables, o ile poziom zasad jest większy niż zero (w tym przypadku wszystkie dane znajdują się tylko w Change Tracking Table).

Przed włączeniem mechanizmu CDC należy przydzielić miejsce dla nowych tabel i indeksów. Ważnym zadaniem administratora jest monitorowanie przyrostu tych danych oraz zarządzanie nimi.

OK, po tym przydługawym wprowadzeniu zabierzmy się do pracy i stwórzmy bazę przygotowaną do CDC. Pamiętajmy, że aby CDC można było włączyć, baza musi zawierać obszary typu II.

Najpierw tworzymy nową bazę np. myCDC, kopię bazy sports2000 poleceniem:

prodb myCDC sports2000

Do bazy dodajemy obszary, w których będą przechowywane dane przechwycone przez CDC. Najpierw tworzymy plik add_CDC.st

#
d "CDC_Track_Data":20,64;512 .
#
d "CDC_Track_Index":21,1;64 .
#
d "CDC_Customer_Data":25,64;512 .
#
d "CDC_Customer_Index":26,1;64 .
#
d "CDC_Misc_Data":27,64;512 .
#
d "CDC_Misc_Index":28,1;64 .
#

Teraz uruchamiamy polecenie:

prostrct add myCDC add_CDC.st

którego efekt widać na poniższym obrazku.

Teraz skorzystamy z narzędzia webowego OE Explorer lub OE Management. Po zalogowaniu się wybieramy Resources -> Database. Pojawia się widok Database Migration Utility, w którym podajemy parametry utworzonej bazy myCDC wraz z numerem portu, np. 1005. Zaznaczamy Autostart database broker.

Po naciśnięciu SUBMIT powinien pojawić się poniższy widok.

Teraz w menu głównym klikamy Database Administration i Go to Database Administration.

Na liście baz danych klikamy naszą bazę myCDC.

Pojawia się ekran z kilkoma widokami. Po prawej stronie znajduje się widok Database Features, na której odnajdziemy wyłączona funkcję Change Data Capture.

Klikamy Enable.

Teraz musimy podać w jakich obszarach będą zapisywane dane i indeksy. Klikamy ikonki z lupą i wybieramy odpowiednie obszary.

Teraz klikamy Enable change data capture.

Powinien pojawić się poniższy komunikat.

Włączenie CDC możemy wykonać także bezpośrednio z linii komend np:

proutil myCDC -C enablecdc area Track_CDC_Data indexarea CDC_Track_Index

Na razie wystarczy. W następnym odcinku zdefiniujemy zasady CDC i napiszemy kilka prostych programów ilustrujących wykorzystanie informacji z change tables.

Instalacja OpenEdge w nowej wersji

Większość z Was wie, że model licencjonowania PSDN (Progress Software Developer Network) został zastąpiony przez Progress OpenEdge Developers Kit.

Zmiana wiąże się z rozszerzeniem dostępu do produktów Telerik, Corticon oraz wybranych usług. Model OEDK zawiera 5 licencji: Classroom (darmowa), Basic, Corporate, Premier, Innovator. Np. od licencji Corporate dostępne są wszystkie nowe szkolenia online. Porównanie 5 licencji możecie znaleźć tutaj.

Instalacja OpenEdge została uproszczona za pomocą tzw. plików instalacyjnych. Nie trzeba już wpisywać numerów licencji i kodów – wystarczy tylko wybrać z listy instalowane produkty.
I teraz wielu z Was zapewne zaprotestuje: przecież już od OE 10.1C można było instalować bez “wklepywania” tych kodów! Rzeczywiście od tamtej wersji można było zapisać plik licencyjny w formacie html i podczas instalacji wczytać License Addendum File. Jednakże była także opcja instalacji przez ręczne wpisywanie S/N oraz kodów wybranych produktów. Myślę, że wiele osób w ogóle nie stosowało opcji z Licenses Addendum File. Obecnie generowanie plików instalacyjnych (aktywacyjnych) jest obowiązkowe.

Po kolei: po zalogowaniu się do swojego konta ESD wybieramy opcję Manage OEDK Activation Files. Tu trzeba nadmienić, że Activation Files to to samo co Installation Files. Informacja, jaką dostajemy automatycznie emailem odnosi się do Installation Files, co może być w pierwszej chwili mylące.

Po wybraniu powyższych informacji i nadaniu nazwy Reference zaznaczamy które produkty będziemy instalować. Takich plików aktywacyjnych można wygenerować kilka dla różnych produktów, co jest bardzo użyteczne.

Zawartość utworzonych plików można przeglądać.

Podczas instalacji wystarczy wczytać konkretny plik i lista produktów pojawia się automatycznie.

Konfiguracja baz danych w PDSOE

Tworząc serwis OpenEdge wspomniałem, że jeśli będą pytania odnośnie konfiguracji bazy w środowisku Progress Developer’s Studio, to krótko o tym napiszę.

Ponieważ pytania były więc opis załączam poniżej. Uruchamiamy PDSOE, wybieramy Windows -> Preferences i zakładkę Progress Openedge -> Database Connections. Teraz przycisk New.

Wpisujemy swoje parametry nowego połączenia z bazą. Warto sprawdzić czy parametry są poprawne. Przyciskamy Test Connection. Wszystko działa więc teraz przycisk Next.

Warto od razu dodać połączenie SQL (np. dla DB Navigatora) więc zaznaczamy Use existing SQL connection i naszą bazę. Następnie Edit i Test Connection.

Następny ekran. Zaznaczamy automatyczny start serwera bazy i Finish.

Teraz 2 razy klikamy na Pacific AppServer oepas1 w widoku Servers.

Otwiera się poniższe okno. Klikamy w nim na Open launch configuration.

W zakładce Databases zaznaczamy połączenie z bazą danych.

Parametr przyłaczający bazę do PASa można znaleźć na dysku. Trzeba odnaleźć katalog AppServera oepas1 w katalogu roboczym: [Working Directory]\oepas1\openedge i plik konfiguracyjny (nazwa u Was będzie nieco inna ze względu na inną nazwę komputera): PacificApplicationServerforOpenEdgepcptu3.oepas1-pcptu3.pf. W pliku tym znajduje się jedna linia:  -db sports2000.db -H localhost -S 12345